Ferkearde frynden op maandach

En nòch altyd sit de haanrem der nyt op! Kòrte nachten sondermear, mar hearlek wechdrome en flash backs krije fan super Sneekweekmomenten. Nòrmaal sproken nim ik op maandach even rust, gaan ik even in retrêtre. Mar sinds foarech jaar Jolanda en Rudolf Vergonet op maandachavend ut Sneekweekdaansen òrganiseare komt hier un ferrekt bitsje fan. Ut was gisteravend nòch drukker en geselleger as de primeur fan un jaar leden. En Jolanda mar roepe: ‘ dit mut un tradisy wurd…’ Meiske dou hoefst nyt mear te roepen ut is al un tradisy! At ome Joop en tante Aly al op’e daansfloer omskúvele, folledech in traans dan is dizze Sneekweekavend al slaagd!

Nou had ik om ut middernachtelek uur futdaleks naar hús toe gaan kannen, mar omdat ik ferkearde frynden hew liet ik mij overhale nòch even un slach over de Marktstraat te doën. Dêr sach ik hier en dêr nòch un ferdwaalde Rôzemaandachfreak omsjouwen. Un bitsje met de siel onder de arm. Oans Homomoeke Imca was toen al lang en breed fertrokken. Hoarde allienech mar dat de sangeres su’n freeslek aardech mins is. Ik loof ut graach. De roze kreasy fan Wicher Wind en meiske Laura was der anders eentsje om deur un rinkje te halen!

Ok nòch even staan te swingen in de Stadhústún, bij un anders beslist nyt onaardege groep! Ut úteindeleke doel fan myn ferkearde frynden was ut Rood Hert, dêr’t avend an avend Johnny Gold ut parket út de floer draait. Wat un prachtfiguur! Wat un sfearmaker earsteklas en wat un waardearing fan ut kear op kear massaal toestroomde públyk. At je Johnny Gold nyt metmaakt hewwe, dan is de Sneekweek nyt kompleet. En úteraard patatsje hale bij de Mangerie. Fanavend un poging doën om even bij te tanken. Ik bin afhankelek fan myn ferkearde frynden, at dy andringe gaast met, want ut is Sneker Stappersavend. Tsja…dan!